Skip to content

Wyjątkowe powodzie w Tajlandii zagrażają historycznym stanowiskom

01/02/2012

(wcześniej artykuł był zamieszczony na: http://archeologiawschodu.wordpress.com/)

W poprzednim roku Tajlandię nawiedziły dwie niszczycielskie powodzie. Pierwsza, kwietniowa zalała duże połacie ziemi, a wraz z nimi wiele stanowisk archeologicznych. Jedną z „ofiar” było starożytne miasto Wiang Kum Kam; dwieście lat temu zatopione przez wody rzeki Ping i zakopane pod warstwą mułu, po raz wtóry znalazło się pod wodą. Raport z oceny szkód, sporządzony przez Fine Arts Department’s Archaeology Division, zawierał analizy zdjęć satelitarnych 52 starożytnych stanowisk w dystrykcie Sichon.  Zostały zalane nie przebadane w pełni stanowiska z XII, XIII i XIV wieku n.e. Powodzie uszkodziły także stanowisko archeologiczne Tumpang w dystrykcie Tha Sala, chiński pawilon Wat’a Chaeng’a, starożytny mur i fortecę koło drogi do Ratchadamnoen w dystrykcie Mueang. W Surat Thani, starożytne miasto Wiang Sa zostało ciężko dotknięte przez fale powodzi; świątynie Kuan Tharae, Tha Sathon i Nam Rob, znajdujące się przy brzegach rzeki Tapi, także zostały uszkodzone przez wodę. Szkody były ogromne i w większej części nieodwracalne.

Niestety teraz jest znacznie gorzej – wzmożone październikowe deszcze monsunowe, zwiastujące początek pory deszczowej, doprowadziły do wezbrania wód we wszystkich głównych rzekach centralnej Tajlandii, gdzie leżą m.in. dawne stolice najpotężniejszych tajskich królestw – Ayutthaya i Sukhothai. Jeszcze do niedawna w Ayutthayi sześć dystryktów miasta było cały czas przygotowane do natychmiastowej ewakuacji. Odcięto elektryczność, aby zminimalizować ryzyko porażenia prądem. Mimo wzniesionych  naprędce barier przeciwpowodziowych wzdłuż rzek Lop Buri, Pa Sak i Chao Phraya, sięgających czasami nawet 7 metrów wysokości, woda przebiła się przez sekcje muru i zalała ogromne tereny. Pod dwumetrową warstwą wody znalazły się m.in. sławna świątynia Chai Watthanaram i archeologiczne miejsce badań kolonii portugalskiej. Zalana jest także sławna, 300stu letnia świątynia w Pathum Thani, a prace przy jej ratowaniu trwają. Do tej pory około 220 ważnych historycznych stanowisk jest pod wodą, włączając w to 97 w Ayutthayi i kolejne 34 w Chiang Mai. Centrum pogodowe nadal wznawia ostrzeżenia o ciężkich opadach i ryzyku dalszych powodzi.

„Procedura odwadniania zalanych rejonów Ayutthai zacznie się zaraz po tym, jak minie zagrożenie dalszego zatopienia” powiedziała minister kultury Sukumol Kunplome.

————————————————————————————————————————————-

Ayutthaya – miasto położone na wyspie u zbiegu kilku rzek, w tym Chao Phraya i Pa Sak. Założone przez króla U-Thong (Ramathibodi I) w 1351 roku. Zbudowane zostało rękoma niewolników (tak zwykłych, jak i doświadczonych robotników oraz biegłych artystów), których władca pozyskał w wyniku wyprawy na Angkor. Wyjaśniało by to widoczne wpływy khmerskie we wczesnej architekturze aglomeracji, która stała się stolicą szybko rosnącego w siłę państwa.  Miasto zmieniło swój charakter w okresie od 1488 do1629 – w zabytkach z tego okresu widać wpływy sztuki Sri Lankańskiej. Było to następstwem walk z królestwem Sukhothai kiedy to król wraz z dworem królewskim musiał urzędować w Pitsanulok. Po podboju północy, w 1488 stolica wróciła do Ayutthayi, a budowle wzbogaciły się o elementy i formy znane na północy, a zaczerpnięte z Cejlonu i Indii. Z tego okresu pochodzi zapewne mur miejski oraz przylegające do niego kolonie zagranicznych kupców (m.in. Portugalczyków i Japończyków). W  1629 roku władzę objął król Prasat Thong; od tego momentu aż do upadku Ayutthayi w 1767 (kiedy to birmańska armia splądrowała i spaliła miasto) częściowo powrócono do form khmerskich. Buddyjska Świątynia  Wat Chai Watthanaram pochodzi właśnie z tego okresu; była miejscem kremacji wielu książąt i księżniczek. W 1969 rozpoczęto renowację ruin, które to prace stały się rozleglejsze po utworzeniu w 1976 roku Historycznego Parku Ayutthaya. W 1991 został on wpisany na Listę światowego dziedzictwa UNESCO.

————————————————————————————————————————————

O kwietniowej powodzi na podstawie m.in. artykułów:

http://archaeologynewsnetwork.blogspot.com/2011/04/historic-sites-in-south-thailand-hit-by.html

http://www.msnbc.msn.com/id/44772469/ns/weather/t/deadly-thai-floods-also-inundate-world-heritage-site/

http://www.thaivisa.com/forum/topic/461158-historic-sites-in-south-of-thailand-hit-by-floods/

Zdjęcia z końca marca:

http://www.bangkokpost.com/multimedia/photo/228884/summer-flooding

O Krytycznej sytuacji na początku października:

http://www.nationmultimedia.com/national/Red-alert-in-Ayutthaya-30166878.html

Zdjęcia z października:

http://www.bangkokpost.com/multimedia/photo/260618/nakhon-sawan-flood

http://www.bangkokpost.com/multimedia/photo/262540/flood-reaches-northern-bangkok

Aktualna sytuacja:

http://www.nationmultimedia.com/national/Ayutthaya-sites-will-be-drained-as-soon-as-risk-ov-30167913.html

No comments yet

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s

%d bloggers like this: